Profesor Jerzy Rudnicki

W 1978 r. ukończył studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu, uzyskując dyplom lekarza medycyny.
Pracę zawodową rozpoczął 3.11.1978 r. w II Klinice Chirurgicznej na etacie asystenta PSK-1, a od 1.10.1981 r. na etacie asystenta Akademii Medycznej we Wrocławiu. Od 1986 r. pracował jako adiunkt Kliniki, a od grudnia 2002 na etacie profesora nadzwyczajnego. Od 2003 r. pracuje także na etacie profesora w Państwowej Medycznej Wyższej Szkole Zawodowej w Opolu.
Pierwszy stopień specjalizacji z chirurgii ogólnej uzyskał w 1981 r., a drugi stopień specjalizacji w 1985 r. Stopień naukowy doktora nauk medycznych otrzymał 17.01.1986 r., na podstawie rozprawy pt. "Poziom muramidazy w moczu w obrażeniach wielomiejscowych". Stopień naukowy doktora habilitowanego, decyzją Rady Wydziału Lekarskiego AM we Wrocławiu, otrzymał 9.06.2000 r. na podstawie pracy pt. "Ocena wartości zespoleń jelitowych w badaniach doświadczalnych".
W latach 1980 i 1981 dwukrotnie przebywał na dwumiesięcznych stażach z zakresu chirurgii ogólnej i endoskopowej w St. Maria Regionalspital w Visp (Szwajcaria). W latach 1984, 1986 i 1988 trzykrotnie przebywał na miesięcznych stażach z zakresu chirurgii odbytu i jelita grubego w Poliklinice Proktologicznej w Dreźnie. W 1991 r. uczestniczył w szkoleniu z zakresu chirurgii laparoskopowej, organizowanym w Klinice Chirurgii Ogólnej i Gastroenterologicznej w Poznaniu, a następnie w szkoleniu o podobnej tematyce w Klinice Chirurgii Weterynaryjnej we Wrocławiu w 1992 r. W 1994 r. w Warszawie brał udział w szkoleniu na temat zespoleń jelitowych za pomocą pierścieni biofragmentalnych Valtrac. Dalsze doświadczenia w zespoleniach jelitowych zdobywał na szkoleniu w Ischgl (Austria) w 1996 r. W latach 1998-1999 prowadził szkolenia i warsztaty chirurgiczne z zakresu zespoleń jelitowych dla lekarzy chirurgów z całej Polski oraz dla lekarzy z Europy Wschodniej.
Od 1983 do 2005 r. uczestniczył czynnie w 42 zjazdach i kongresach naukowych w Polsce i w 31 za granicą, m.in. w Acapulco, Hongkongu, Atenach, Wiedniu, Kopenhadze, Berlinie, Genewie i Lizbonie, prezentując na nich prace naukowe. W 1988 r. był pomysłodawcą i głównym organizatorem I Międzynarodowego Sympozjum Młodych Pracowników Nauki "Postępy w chirurgii". W 1991 r., będąc członkiem Komitetu Organizacyjnego, brał czynny udział w pracach związanych z organizacją 55. Zjazdu Towarzystwa Chirurgów Polskich. W 1992 r. był pomysłodawcą i współorganizatorem I Dnia Chirurgicznego Polsko-Czeskiego w Nysie. Także w 1992 r. był członkiem Komitetu Organizacyjnego II Konferencji Naukowej Sekcji Chirurgii Endoskopowej TCHP we Wrocławiu.
Porobek naukowy Profesora obejmuje 98 prac naukowych ogłoszonych drukiem (11 przed doktoratem, 58 po obronie pracy doktorskiej, 29 po habilitacji), w tym 46 oryginalnych prac twórczych w czasopismach recenzowanych, 10 prac kazuistycznych w czasopismach recenzowanych, 8 rozdziałów w podręczniku chirurgii, 4 rozdziały w skryptach i 40 prac w komunikatach zjazdowych. Wśród tych prac 26 jest ogłoszonych w języku angielskim w czasopismach zagranicznych.
Od rozpoczęcia pracy w klinice prowadzi ćwiczenia i seminaria ze studentami III i IV roku Stomatologii oraz V roku Wydziału Lekarskiego.
Profesor jest współautorem dwóch podręczników oraz trzech skryptów z zakresu chirurgii dla studentów stomatologii. Pod jego opieką szkolili się lekarze stażyści na I i II stopień specjalizacji z chirurgii. Był także kierownikiem specjalizacji na I i II stopień specjalizacji z chirurgii ogólnej. Obecnie jest promotorem czterech przewodów doktorskich (jeden ukończony). Trzykrotnie otrzymał nagrody indywidualne JM Rektora AM we Wrocławiu - w 1983 r. za osiągnięcia w pracy dydaktycznej i organizacyjnej oraz w 1990 i 2004 r. za osiągnięcia w pracy naukowo-badawczej. W 2003 r. otrzymał Nagrodę Ministra Zdrowia I stopnia za współautorstwo podręcznika "Zarys Chirurgii". W 1999 r. otrzymał Srebrny Krzyż