Dr. nauk. Med. Jerzy Michajłowski - Urolog

O firmie

Urolog jest lekarzem specjalistą zajmującym się leczeniem chorób moczowo-płciowego. Zadaniem urologa jest zajmowanie się budową, fizjologią ludzką, schorzeniami, wadami patologicznymi w aspekcie endokrynologicznym, naczyniowym i operacyjnym. Urologia jest jednym z działów chirurgii w zakresie leczenia operacyjnego oraz endoskopowego. Najczęstsze schorzenia z jakimi udajemy się do urologa to: ostre zatrzymanie moczu, zakażenia dróg moczowych, zakażenie męskiego układu moczowo-płciowego, kamica nerkowa itp. Ostre zatrzymanie moczu jest o wiele bardziej powszechne wśród mężczyzn z powodu występującego u nich łagodnego rozrostu stercza. Mimo to należy pamiętać, że etiologia tej choroby bywa różnorodna, a zatrzymanie moczu może wynikać ze współistnienia kilku wzajemnie powiązanych czynników (np. starszy mężczyzna z bezobjawowym, łagodnym przerostem stercza o średnim nasileniu, który przyjął tabletkę „na przeziębienie”). Bardzo często czynnikiem wyzwalającym ostre zatrzymanie moczu jest epizod zakażenia, krwawienia czy przepełnienia pęcherza. Kolejnym poważnym schorzeniem, z którym koniecznie musimy udać się do lekarza urologa, jest zakażenie układu moczowego. Zakażenia układu moczowego (ZUM) należą do najpowszechniejszych jednostek chorobowych o etiologii zakaźnej spotykanych na oddziale pomocy doraźnej. Zakażenie na ogół rozwija się, gdy żywe bakterie z flory jelitowej pacjenta zostaną wprowadzone do dolnych dróg moczowych (cewka moczowa, pęcherz moczowy) i zasiedlą je. Za większość infekcji odpowiedzialne są bakterie pałeczkowate, a Escherichia coli stanowi przyczynę większości przypadków niepowikłanych, pozaszpitalnych zakażeń dróg moczowych. Staphylococcus saprophyticus wywołuje 10-15% zakażeń i jest drugą, co do częstości przyczyną u kobiet aktywnych seksualnie. Wprowadzenie bakterii często następuje po zabiegach na dolnych drogach moczowych (np. cewnikowanie) lub po stosunku płciowym. Obecność czynników ryzyka, takich jak zacewnikowanie cewnikiem Foleya, zatrzymanie moczu (nieprawidłowość dróg moczowych lub kamica), odpływ pęcherzowo-moczowodowy, samoistne choroby miąższu nerek, ciąża czy stan obniżonej odporności (podeszły wiek, przewlekłe choroby, nadużywanie alkoholu, narkotyków i leków, cukrzyca, AIDS, anemia sierpowatokrwinkowa) zwiększa podatność na zakażenie. Mężczyźni są bardziej narażeni na wystąpienie zakażenia dróg moczowych, jeśli praktykują stosunki doodbytnicze lub nie są obrzezani. W terminologii zakażeń dróg moczowych często wykorzystuje się nazwy zajętych organów układu moczowego. Urethritis i cystitis (zakażenie pęcherza) są traktowane jako zakażenia „dolnych dróg moczowych”, natomiast pyelonephritis jest zakażeniem „górnych dróg moczowych”, podczas którego bakterie powodują stan zapalny miąższu nerek. Objawy ze strony narządów moczowo – płciowych u mężczyzn wynikają ze stanu zapalnego lub zakażenia cewki moczowej, najądrzy, jąder lub gruczołu krokowego. Bardzo często do lekarza urologa trafiają pacjenci z dolegliwością, jaką jest kamica nerkowa. Kamica nerkowa występuje u 2-5% ludzi (70% przypadków dotyczy osób w wieku od 20 do 5O lat), a mężczyźni chorują trzy razy częściej niż kobiety. W 70-80% przypadków dochodzi do nawrotu choroby. Około 80% kamieni nerkowych składa się z kryształów zawierających wapń (szczawian wapnia jest najbardziej powszechnym składnikiem kamieni). Nadmierne wydalanie wapnia stanowi istotny czynnik w tworzeniu się kamieni. Kamienie moczanowe (10% spotykanych kamieni) są nieme radiograficznie, a znajduje się je u pacjentów ze zwiększonym wydaleniem kwasu moczowego (dna moczanowa, choroby rozrostowe szpiku) i mających kwaśny mocz (pH 5,5).

Zakres usług